Van Voorheen en Laatst

Voortdurend ben ik op zoek naar het volgende boek dat me omver blaast. Het boek dat ik me jaren later nog kan herinneren, omdat de schrijver een magische stijl heeft gebruikt, een superieure opbouw heeft toegepast of het karakter van personages zowat met een fileermes heeft blootgelegd.

Heel vaak gebeurt dat niet, meestal zijn boeken nogal doorsnee. Ik lees ze dan met veel plezier, maar ik ben twee weken later alweer vergeten welke naam de hoofdpersoon had, of hoe het verhaal precies eindigde.

De boeken die me na jaren nog steeds niet loslaten zijn boeken als The catcher in the rye, De donkere kamer van Damokles, De ontdekking van de hemel, De engelenmaker, Hoe een klein rotgodje God vermoordde en Hoe word ik gelukkig?

Nu kan ik er weer een aan toevoegen. Het meesterwerk heet Het bloed in onze aderen.  De schrijver heet Miquel Bulnes.

Titel, schrijver en omslag spraken me in de boekwinkel eigenlijk helemaal niet zo aan. Laat ik het er maar op houden dat het boek mij gekozen heeft in plaats van andersom.