Van Voorheen en Laatst

Een blog over Prosper (30) en wat er zoal in zijn hoofd omgaat

The American Dream

met 2 commentaar

Sue zat op de bank en weigerde haar vader aan te kijken. Ze staarde naar het plankje aan de muur. Blood is thicker than water, stond erop. Met een suf riviertje eronder. Aan dat soort uitspraken had ze nu even geen boodschap. Billy Ray stond in de deuropening.

‘Ik snap je echt niet. Wat heeft zo’n chilivreter je meer te bieden dan een Amerikaanse jongen?’

Hij wankelde haar richting uit, struikelde over een paar schoenen en belandde naast haar. Een zurige alcoholwalm kwam uit zijn keel omhoog.

‘Luister, het gaat nu even niet zo goed, maar ik weet zeker dat ik binnenkort weer aan de slag kan. Joel heeft me gisteren gezegd dat hij misschien wel een klusje voor me heeft. En dan gaat het vast snel weer…’

‘Flikker toch op pa, geloof je het zelf? Joel zegt dat al maanden.’

‘Maar je hoeft je daarom nu toch niet te verlagen door met zo’n tequilazuipende…’

‘Moet jij nodig iets van zeggen! Hou je bek dicht, spaar die gore adem van je maar.’

Sue duwde haar vader aan de kant en rende de trailer uit. Buiten haalde ze diep adem en liep naar haar Chevrolet Camaro. Ze ging in haar auto zitten en zuchtte. Billy Ray had er niks van begrepen. Ze wilde haar plan met hem delen, maar als hij zo reageerde, hoefde het van haar niet meer. Misschien was het ook maar beter. Hoe minder mensen ervan af wisten, hoe beter.

Ze startte de wagen en reed richting de grens.

*

Javier keek Sue minzaam aan. Vandaag zouden ze het gaan proberen. Hij bewonderde haar dat zij zoveel risico wilde lopen voor hem. Het plan was heel simpel. De beste ideeën zijn simpel.

Afgelopen week had hij de kofferbak van haar wagen verbouwd. Hij kon nu opgerold tegen de achterbank aan gaan liggen en dan plaatste zij een schot tegen hem aan, zodat het net leek alsof de kofferbak heel klein was. Alsof er niets in lag.

Het zag er erg vakkundig uit. Javier was dan ook een handige jongen. Hij had de afgelopen jaren met klusjes in de omgeving van El Gavilán aardig wat spaargeld verdiend, maar de vooruitzichten waren niet best. Door de geringe hoeveelheid vast werk en het drugsgerelateerde geweld zag hij weinig heil in blijven.

Een paar maanden geleden had hij Sue leren kennen in een kroeg in Tijuana. Ze raakten aan de praat en door de vele drank was hij wat losser dan normaal. Hij had ook terloops opgemerkt dat het zijn droom was om iets in de VS op te bouwen, daar had hij zijn spaargeld ook voor achter de hand. Hij dacht aan een bouwbedrijf of een garage. Dat soort werk zat hem in het bloed.

Na die ene avond in de kroeg spraken ze nog een paar keer af. Dat mondde uit in iets serieus. Zij wilde meer weten over zijn plannen om naar de VS te gaan en hoe hij dit op wilde zetten. Zij had hem er uiteindelijk van overtuigd dat het een slecht plan was om alles officieel te doen. Dat kostte alleen maar heel veel geld, papierwerk, moeite, en dan was het bovendien nog maar de vraag of het zou lukken. Mocht het wel lukken dan was je voornamelijk je zuurverdiende geld kwijt aan belastingen, aan verzekeringen en noem maar op. Nee, het was veel slimmer om illegaal de grens over te steken. Zij wist wel hoe ze dat voor elkaar moesten krijgen.

De uitvoering van hun plan verliep voorspoedig. Hij had uitsluitend de hoognodige spullen gepakt en onderin haar tas gestopt. Zijn spaargeld had hij in de voering van haar tas verstopt. Dichtbij de grens, op een onopvallende plek, was hij in de kofferbak gekropen.

Toen de auto bij de grensovergang stopte en de controle werd uitgevoerd, hield hij zijn adem in. Uiteraard werd ook de kofferbak geopend en hij hoorde de customs officer ontspannen met Sue babbelen. Blijkbaar had de man niets in de gaten van wat er zich onder zijn neus afspeelde. Hij maakte zelfs enkele seksuele insinuaties naar Sue. In een andere situatie had Javier hem zeker op zijn plaats gezet. Hij had toch zijn eergevoel. Maar nu hield hij zich stil.

Nadat Sue door mocht rijden wachtte Javier af. Ze hadden afgesproken dat Sue na ongeveer een half uur rijden pas zou stoppen en de kofferbak zou openen. Voor de zekerheid.

Toen de auto stopte was hij extatisch. Nu zou zijn nieuwe leven met zijn geliefde in een ander land, met veel vooruitzichten beginnen. Hij hoorde dat de achterdeur werd geopend. Hij riep Sue. Hij trommelde tegen de achterbank. Hij kon niet wachten tot hij kon staan, kon ademen, de liefde van zijn leven in zijn armen kon houden.

De achterdeur werd weer dichtgeslagen. Het bleef stil.

De auto kwam weer in beweging. Maar de motor liep helemaal niet. Wat was dit? Hij riep Sue weer. Ineens voelde hij dat de auto een duik maakte.

*

Sue liep met haar tas door de woestijn terug naar huis. Billy Ray zou het niet begrijpen, maar het geld zou vast veel goedmaken.

Geschreven doorProsper

26 november 2011 bij 22:22

Geplaatst in Uncategorized

2 Reacties

Schrijf je in op reacties met RSS.

  1. Vrouwen kunnen in en in slecht zijn … ik heb niet vaak dat ik eigenlijk zou willen beginnen met het einde van een stuk. Mooi!

    Sanne

    3 december 2011 op 10:34

    • Dank je! Dat is een groot compliment. Dit stuk is geschreven naar aanleiding van een foto waarop een vrouw rebels wegliep van een auto, geweer in de hand. Erg leuk om te doen: schrijven naar aanleiding van foto’s.

      Prosper

      21 december 2011 op 19:48


Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.